verwonder

Laat angst je verwondering niet in de weg staan

Vertrouwen hebben in je kinderen. In wat ze aan kunnen en zelf aanvoelen.
Het klinkt mooi en is tegelijk een hele uitdaging!
Jij kent je kind door en door. Je voelt aan wat je kind nodig heeft.
Ziet in één oogopslag hoe het met hem of haar gaat.
Maar in al je zorgen kun je je ook verliezen, een blinde vlek krijgen, vergeten te vertrouwen op je kind.

Kinderen, ze groeien op hun eigen manier en in hun eigen tempo, ga mee in die groei hoe spannend ook!
Soms betekent dat een stapje terug. Of juist een risico nemen.
Je kunt de neiging hebben om je kind te behoeden voor dingen die misschien wel nooit zullen gebeuren, maar in je hoofd zich al 100 x hebben afgespeeld. Omdat dit al eens is gebeurd, of omdat het risico bestaat dat dit kan gebeuren. Allerlei doemscenario’s passeren de revue.

Beschermen en ontplooien 

Zo heeft onze jongste ooit een aanval gekregen na een bezoekje aan de kermis met veel prikkels als licht, geluid, drukte. Het schooloptreden van maandag schoof ik onder de zelfde soort prikkels. Het gaat op dit moment heel goed, maar stel dat? Wat als? Redt ze het wel?
En toch hebben we haar mee laten doen. Want we willen haar met alles wat in onze macht is beschermen, maar niet afsluiten voor nieuwe kansen, ervaringen en groei.

Zolang het haar leven niet in gevaar brengt, willen we onze angst niet leidend laten zijn, hoe moeilijk dat ook is! En dus zat ik met meer spanning in die zaal dan zij in de coulissen en verraste zij ons allemaal, met haar plezier, met haar energie en moed.

Herkenbaar? Continu zoeken naar een manier om je kind te beschermen en tegelijk te laten ontplooien, succes ervaringen te hebben. Zodat het steeds meer vertrouwen krijgt in het eigen lichaam, het eigen gevoel.

Wat helpt?

Doe aan risico analyse: wat is het ergste dat kan gebeuren?
Stel jezelf de vraag of het nadelig is voor het welzijn/gezondheid van je kind, of dat je handelt vanuit jouw eigen angst.
Is het dat laatste? Kijk dan waar die angst op gebaseerd is.
Vaak is angst namelijk gebaseerd op pijn uit het verleden en staat die angst niet in verhouding tot het hier-en-nu. De pijn/ angst die wij of ons kind ooit ervaren hebben willen we nooit weer ervaren!

Zeg hallo tegen je angst

Duw je angst niet weg, want dan blijft het sudderen, maar laat het er zijn. Onderzoek je angst: Wat wil je angst je vertellen? Herken je het uit andere situaties? Staat de angst in verhouding tot het nu? Alleen al door jezelf dit soort vragen te stellen maak je een verschuiving van je laten leiden door je angst, naar je angst erkennen. ,,Hallo angst, ik weet dat je er bent, ga je mee een stap verder nemen met mij en mijn kind?”
Zie wat dat stapje jou en je kind brengt en neem de volgende stap.

Verwonder en vier 

Bij mij was het nu het optreden in de schouwburg, volgende keer is het de zwemles die er aan zit te komen. Of wie weet wat het zal zijn. Bij jou en je kind is het weer iets anders.
Je wilt je kind beschermen, vast houden, behoeden voor (nog meer) pijn, voor de wat als? Maar je zult zien, als je je bewust bent van je eigen angst en vertrouwen leert hebben in je kind en zijn/haar kunnen dan kan je kind je wel eens verrassen. Door meer te kunnen of te durven dan jij dacht of dan jij aandurfde voor je kind. Door al een paar stappen verder te zijn.

Volg je kind stap voor stap, verwonder en geniet als trotse moeder van elk eureka moment, groot en klein. De zorgen gaan er niet van weg, maar het verzacht ze wel even.